Τα Χριστούγεννα είσαι… τοξική βιταμίνη

στις

Ένα όλοκληρο χρόνο περιμένεις μία μέρα…

Και την χάνεις πρίν έρθει, σε ουρές και ταμεία.

Δεν ακούς, δεν ρωτάς, δεν κοιτάς.

Στο φανάρι μαλώνεις.

Στο τηλέφωνο δεν απαντάς.

Βρίζεις, σπρώχνεις και τρέχεις.

Δεν σου φτάνουν οι ώρες.

Είναι οι ίδιες οι ώρες που ανούσια σκορπάς.

Μια μέρα που πρέπει να χωρέσει ένα χρόνο.

Τα μεσάνυχτα πάλι τις ώρες μετράς.

Που χαθήκαν, πως φύγαν,  τι θα κάνεις του χρόνου που δεν έκανες φέτος, ποιούς θα δείς ποιούς θα ακούσεις….

Το τραπέζι γεμάτο και στο δέντρο τα δώρα.

Μέσα σου είσαι εντάξει, δεν του μοιάζεις του Σκρούτζ.

Από όλα υπάρχουν, από όλα πολύ.

Και στο τέλος πηλίκον μόνο μια προσμονή.

Είναι η δόση μεγάλη. Τοξική βιταμίνη.

Να διορθώσει την θέλεις και ζημιά σου αφήνει.

 

 

 

 

 

 

Advertisements