Οι κήρυκες του …black

στις

Βρίσκονται ανάμεσα μας, ακόμα και εκεί που δεν τους περιμένεις.

Λές και τρέφονται απο το μαύρο, το κακό, το μικρό, το καταστροφικό.

Το επιζητούν όπως το παιδί την μάνα, αλλά φυσικά δεν θέλουν να το κρατήσουν για τον εαυτό τους.

Για αυτό έχουν προβλέψει, να είναι υπεράνω.

Το επιζητούν για να το μοιράσουν στους «άλλους».

Για τους εαυτούς τους έχουν κρατήσει συνήθως μια θέση…στον ήλιο. Του κόμματος ή του κράτους. Ή και των δυο.

Σοκαρίστηκα σήμερα πολλαπλά. Σοκαρίστηκα που είδα ο θάνατος δυο ανθρώπων να είναι ένα θεματάκι στην πρώτη σελίδα της ΑΥΓΗΣ. Ένα θεματάκι στεγνό σαν να ήταν κόπι -παστε το άχρωμο δελτίο Τύπου κάποιας κρατικής υπηρεσίας.  Το καταλαβαίνω όμως. Εφημερίδα κόμματος εξουσίας είναι. Και οι πρόσφυγες δεν ψηφίζουν (τουλάχιστον όχι ακόμα). Άρα πάει πιο κάτω.

Πάνω, σε αυτά που φαίνονται όταν η εφημερίδα είναι διπλωμένη στον πάγκο, πάει ο αντίπαλος της black Friday, τα πλεονάσματα, τα ομόλογα και ο..αισόδοξος Μοσκοβισί.Αυτά φέρνουν ψήφους.

O tempora o mores!

%ce%b7-%ce%b1%cf%85%ce%b3%ce%b7

Σοκαρίστηκα όταν είδα πως ο σημερινός «αντίπαλος» ήταν η…black Friday.

Σοκαρίστηκα γιατί θυμήθηκα κάτι διαδηλώσεις που έλεγαν «ποτε δουλειά την Κυριακή». Κοίτα να δείς, λέω, ούτε αυτο δεν έκαναν. Τα καταστήματα και τώρα που είναι κυβέρνηση ανοίγουν Κυριακές όπως και όταν φώναζαν πως δεν συμφωνούσαν ως αντιπολίτευση…

Καλά δεν τους νοιάζουν οι Κυριακές και τα έβαλαν με τις Παρασκευές; Με μια Παρασκευή για την ακρίβεια.

Και τότε μια σειρά απο εικόνες, διαλόγους που είχα την περίοδο που έκανα ρεπορτάζ ΣΥΡΙΖΑ για κανάλια και εφημερίδες, πέρασαν απο μπροστά μου.

Το «μαύρο» τους πάει. Μπορεί το ευρώ να μην είναι φετίχ αλλά το μαύρο, ώ το μαύρο είναι άλλο πράγμα, είναι ΤΟ φετιχ.

Και καλά ώς αντιπολίτευση το «καταλάβαινα». Όσο χειρότερα ήταν τα πράγματα για τον λαό, τόσο πιο πιθανό ήταν να ψηφίσει Αριστερα. Αλλά τώρα;

Τους έμεινε το χούι.

Αδύνατον να βρούν οτιδήποτε θετικό, ειδικά στον ιδιωτικό τομέα. Όλα τους ένοχλουν και όλα απλά θέλουν να τα γκρεμίσουν. Και ας υπάρξουν και θύματα (εργαζόμενοι). Ποτέ πουθενά δεν υπάρχει το παραμικρό καλό εκτός απο ότι είναι δημιούργημα τους απο το μηδέν. Όλα τα άλλα είναι πάντου και πάντα στραβά και μάλιστα τόσο στραβά που δεν επιδέχονται επισκευής αλλά μόνο κατεδάφισης.

Γίνεται αυτή η black Friday με τα καλά και τα κακά της. Και βεβαίως εύκολα μπαίνει μπροστά ως «ασπίδα αμάχων» ο… εργαζόμενος. Που, ναί ισχύει, διαφωνεί. Απορώ όμως, πώς γίνεται να ακούν οτι διαφωνεί για την 1 επιπλέον ώρα που θα δουλέψει και να περνάει μονίμα στο ντούκου η διαφωνία του για τους μισθούς που παίρνει με καθυστέρηση ή καθόλου, τα λειψά ένσημα, την τετράωρη σύμβαση που υπογράφεται για 12ωρη δουλειά, την απουσία του κράτους που τον αφήνει μόνο με τους καρχαρίες, πώς γίνεται ρε παιδί μου και αυτή η διαφωνία δεν ακούγεται; Και ναι, υπάρχει και ο έμπορος που οι προσφορές που κάνει είναι της πλάκας. Υπάρχει και αυτός που σε κάνει να σκέφτεσαι «καλά με πόσο κέρδος πουλάει τον υπόλοιπο χρόνο;» όταν βλέπεις τρελά νούμερα. Αλλά απο την άλλη έχει και αυτός να σου πει οτι τον υπόλοιπο χρόνο δεν πουλάει οπότε όποτε βρει ευκαιρία πουλάει τον κούκο για αηδόνι.Θα του πεις εσυ πως αν πουλαγε σταθερα φτηνα θα εβγαζε περισσοτερα, θα σου πει αυτος πως δεν παει ετσι ….ειπαμε υπαρχει και αυτός. Αλλά υπάρχουν και οι άλλοι που πράγματι κάνουν μια προσφορά και ο καταναλωτής να κερδίσει και το μαγαζί να στηριχτεί. Και οι θέσεις εργασίας να διατηρηθούν. Υπάρχει και αυτό που λέμε σε…απλά ελληνικά win-win.

Και εδω μπαίνει το άλλο ερώτημα, σε ένα βαθμό το θέτει και η εφημερίδα. Ποιός καταναλωτής; Ο υπερχρεωμένος; Ο άνεργος; Αυτός που πάιρνει 400 ευρώ; Μα κοροιδευόμαστε; Αυτός ο καταναλωτής που όλοι , και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ και ο ΛΑΟΣ και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ έφτιαξαν (και ίσως και άλλοι να έχουν κάποιο μερίδιο αλλά το τιμόνι το κράτησαν συγκεκριμένοι και τότε έλεγαν πως τα χέρια τους ήταν στιβαρά. Ας πρόσεχαν).

Σας ενοχλούν οι άνεργοι; Κόψτε όχι μισθούς, αλλά τις υπερωρίες των δημοσίων υπαλλήλων απο κάποιους κλάδους χαμηλής εξειδίκευσης και προσλάβετε ανέργους. Εσείς δεν λέγατε πως για να κινηθεί η οικονομία πρέπει να προσλάβουμε έναν να ανοίγει τρύπες και έναν να τις κλείνει; Κάντε το.

Εξηγήστε όμως και σε αυτόν που κάποτε ήταν η γενιά των 700 και τώρα των 400 πόσο θα …αυξηθεί ο μισθός του αν μεγαλώσει και άλλο η ανεργία. Εκτός και αν τότε προσληφθούν όλοι στο δημόσιο με τα γνωστά χιλιάρικα…

Είδα και εγώ εικόνες απο τα μαγαζιά, και στα κανάλια και μόνος μου. Πιτσιρικάδες που πήραν φτηνότερα το Χριστουγεννιάτικο δώρο στήθηκαν στα πολυκαταστήματα. Είναι κακό αυτό; Για ποιόν; Για την επιχείρηση που πουλάει και επιβιώνει και επιβιώνουν και οι εργαζόμενοι; Για τον καταναλωτή; Για τους φόρους;

Μα έχουν σου λέει μεγάλο κέρδος οι επιχειρήσεις. Αυτό να μας το εξηγήσει η κυβέρνηση. Αυτή ξέρει.

Είδα πολύ κόσμο στον δρόμο. Λίγες αγορές όμως. Είδα και μια ηλικιωμένη δίπλα στην πόρτα γνωστότατου εμπορικού της Ερμού να πουλάει χαρτομάντηλα. Και εκεί λίγες οι «πωλήσεις». Για αυτό έχει να μας πεί κάτι το κράτος; Κάποια κουβέντα ανάμεσα στα επίσημα γαριδογεύματα;

Να λοιπόν πως θα μπορούσε να υπάρξει ένα θετικό μήνυμα. Αν (επαναλαμβάνω ΑΝ) βεβαίως υπήρχε η διάθεση η πραγματική πραγματικότητα να γίνει αποδεκτή και να μην ηττάται πάντα απο τα τσιτάτα των σαλονιών και των καναπέδων.

Θα γίνει η ρημάδα η black Friday;;; Θα γίνει. Θα πάει κόσμος; Θα πάει. Θα κερδίσουν όλοι λεφτά; Θα κερδίσουν. Πέρνα λοιπόν ένα μήνυμα να δώσουν ένα «κοινωνικό μέρισμα» απο αυτά τα κέρδη σε κάποιον που το έχει ανάγκη. Και οι επιχειρήσεις και όσοι καταναλωτές μπορούν. Αυτά βέβαια η Αριστερα τα θεωρεί ελεημοσύνες, και επειδή αυτοί που τα καταδικάζουν ποτέ δεν τα εχουν χρειαστεί δεν υπάρχει περίπτωση να καταλάβουν πώς αυτός που τους πλησιάζει με άδειο το στομάχι δεν θέλει ένα χτύπημα στην πλάτη για να το ξεκολλήσει και να έρθει στην θέση του αλλά φαγητό.

Είναι ωραίο να καταδικάζεις την συμπόνοια που κρατάει τον ωφελούμενο στην μιζέρια. Είναι ωραία αν δεν την χρειάζεσαι.

Συμπαράσταση, συμπόνοια, αλληλεγγύη, όπως και να το πείς ένα είναι. Αυτό που φρόντιζαν ή έστω ειλικρινά επιχειρούσαν να εξασφαλίσουν άπαντες, απο κομμουνιστές έως δεξιούς, απο οπαδούς του welfare state ώς θιασώτες του nanny state.

Άπαντες πλήν των θεωρητικών των δυο κόσμων.

Του δικού τους που με κάθε τρόπο πρέπει να ζήσει και όλων των άλλων…που με κάθε τρόπο πρέπει να εξαφανιστούν ως…τιμωρία.

Αυτοί που βρίσκονται ψηλά
Θεωρούνε ταπεινό
Να μιλάς για το φαΐ
Ο λόγος; Έχουνε κι όλας φάει

(Μπ. Μπρέχτ)

Και τι μένει; Αγώνας διαρκείας κόντρα στην επέλαση της τόσης αηδίας.

ΥΓ: Αυτό το τελευταίο , όσοι φίλοι ειλικρινά αναρωτιέστε γιατί τα γράφω, δείτε το και ως απάντηση…

Advertisements